กระเป๋าผ้าใบโต 
~ ขนาด กว้าง 44 x ยาว 43 cm
ผ้าฝ้าย ค๊อตต้อน อย่างดี 100% 
ความพิเศษคือใช้ได้ทั้งสองด้านค่ะ
มีช่องใส่ของ น้ำหนักเบา จุมาก
 
 

คำถามถึงความรัก

posted on 22 Jun 2009 10:44 by arunwan

รักออกแบบได้หรือไม่ใครฤารู้                         ไยเล่าชู้จึงอยู่ยงคงยุคสมัย
จุดลงตัวของความรักคือสิ่งไร                         เหตุไฉนคนทั้งโลกทุกข์เพราะรัก

แต่นั่นแหละเรื่องหัวใจใครเล่าห้าม                  เกินนิยามคำกล่าวใดไป่ประจักษ์
วนเวียนว่ายจวบจิตวายมิหน่ายพัก                  พิศวาสสาหัสนักกว่าหนักใด

เพราะชีวีมิได้มีเพียงด้านหนึ่ง                        มนุษย์จึงมิอาจจบทุกสิ่งได้
ด้วยรักหนึ่งเพียงรักเดียวเสมอไป                   ตราบที่ไฟปฏิพัทธ์จำรัสโชน

กฎแห่งโลกอาจลงโทษชี้ถูกผิด                     กฎแห่งรักอาญาสิทธิ์แค่หัวโขน
ความลับห้วงสิเนหาคอยปลอบโยน                ยังโลดแล่นยังเผ่นโผนยังพลิกแพลง

บางคนเป็นได้เพียงแค่คู่คิดฝัน                       มิอาจผันเป็นคู่ครองคู่ปองแต่ง
บางคนเป็นเพียงคู่นอนอันร้อนแรง                  มิอาจแปลงเป็นคู่รักมั่นภักดี

บางคนเป็นเพียงคู่คุยที่ถูกคอ                         มิอาจทอสายรุ้งถักร่วมสักขี
บางคนเป็นคู่ควงเท่ดูเข้าที                            มิเคยมีความลึกซึ้งถึงทรวงใน

เฝ้ารอคอยคนคู่ควรทุกด้านครบ                      มิเคยพบความสมบูรณ์จากหนึ่งไหน
ยิ่งเลือกมากยิ่งมากเรื่องเหมือนหลายใจ           ยิ่งตวงตักยิ่งห่างไกลไม่เห็นเงา

โบราณว่าอย่าเลือกคนที่เรารัก                        เพราะอาจจักมีรักใหม่ให้เปลี่ยวเปล่า
จงเลือกคนที่เขานั้นมั่นรักเรา                         ไม่หม่นเศร้าเขามิหน่ายหมายรักเดียว

เมื่อมีรักก็อยากมอบรักตอบบ้าง                       โบราณช่างไม่เห็นใจหทัยเสี้ยว
ว่าก้อนเนื้อเมื่อกระสันกระหวัดเกลียว                อยากกอดเกี่ยวคนที่ฝันชั่ววันวาย

มีคนรักแต่ไม่มีซึ่งความรัก                              เหมือนมีคู่แต่ตระหนักว่ารักสลาย
อันความรักกับคนรักมิละม้าย                          แม้นคลับคล้ายมิหมายหมดมิทดแทน

มีความรักแต่ไม่มีซึ่งคนรัก                               เหมือนหัวใจมิอาจพักในอ้อมแขน
ของคนใดคนหนึ่งได้ด้วยดูแคลน                    รักแร้นแค้นชีวิตคู่จึงพังครืน

ไม่เคยมีความพอดีในความรัก                          ไม่มากหน่อยก็น้อยนักน่าขมขื่น
ไม่วิ่นแหว่งก็แข็งกร้าวเกินกล้ำกลืน                  ไม่ขัดขืนก็คับแค้นแสนทรมา

คิดว่าเลือกคนที่ดีที่สุดแล้ว                             ยังไม่แคล้วต้องพ่ายเล่ห์สิเนหา
รฦกหลังเมื่อแรกรักเหมือนมนตรา                     ม่านมายาปิดดวงตากั้นดวงใจ

บางคนเชื่อว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิด                        บ้างว่าควรเริ่มจากมิตรคอยชิดใกล้
บ้างว่าดีถ้าเรียนรู้นานเท่าใด                           บ้างว่ารักอาจลอยไกลหากสายเกิน

รักมิได้สิ้นสุดที่การมีคู่                                   อีกร้อยชู้ยังชูใจใช่ห่างเหิน
แม้ร่วมหอฤทัยร้างย่อมหมางเมิน                     หลังหัวใจได้เผชิญความต้องการ

และสังคมมิใช่มีเพียงสองเรา                          เหล่าพ่อแม่ญาติพี่น้องทั้งลูกหลาน
เพื่อนสนิทมิตรสหายบริวาร                            มีส่วนร่วมสร้างและผลาญความรักคน

เพียงเข้าใจจิตตัวเองก็แสนยาก                      ยิ่งลำบากหากเข้าใจใครทุกหน
แรกก็ฉ่ำนานก็เฉยต่างเผยตน                        ว่าแท้แล้วเกินทานทนปรนเปรอใคร

ไม่มีมาตรใดในโลกมาหยั่งรัก                        ไม่มีหลักเกณฑ์กำหนดกฎเงื่อนไข
มีแต่บทพิสูจน์ซ้ำอยู่ร่ำไป                             และไม่มีบทเรียนไหนที่ซ้ำรอย

ตราบมนุษย์ยังมุ่งมาดปราถนา                        ถือรักแท้ดั่งคทามิคิดถอย
ยังบูชาว่ารักนั้นช่างเลิศลอย                          ต้องลองรักอีกเป็นร้อย ช่างปะไร

จงรักเถิดเราเกิดมาเพื่อมีรัก                            คือถ้อยคำหวานล้ำนักน่าหลงใหล
ฤากวีเพ้อบ่นพร่ำรำพันไป                              วิญญาณได้ดื่มรสราคชโลมริน

หรือว่ารักแท้ไม่มีที่ในโลก                              เขียนไว้เพียงบทโศลกวรรณศิลป์
กโลบายประโลมกามกล่อมราคิน                    หลอกมนุษย์ให้เสพจินตนาการ

แม้แต่เทพนางสวรรค์บนชั้นสรวง                    ล้วนภาพลวงบ่วงสลักโปรยรักหว่าน
แท้ไม่เคยชื่นกมลสุคนธมาลย์                         แค่นิทานล่อมนุษย์หยุดสงคราม

ให้หมกมุ่นเพียงสงครามแห่งความรัก               ด้วยหน่วงหนักกว่าศึกใดในโลกสาม
ยิ่งสัมผัสยิ่งไม่ซึ้งถึงนิยาม                              ยังอีกแสนล้านคำถามเรื่องความรัก


                                                                        เพ็ญ ภัคตะ


ขอขอบคุณนิตยสาร กุลสตรี ฉบับที่ 922
คอลัมน์ ร้อยกวีร้อยลีลา หน้า 222-223

 

ข้อมือลูกปัดหินสีดำ/น้ำเงินเข้มมีประกาย เก๋ตรงที่ตะขอเกี่ยวค่ะ  งาน Handmade ทำเองค่ะ 

สนใจติดต่อผ่าน  Blog, Email: mailtotoon@gmail.com